Mahalli dergi ve gazetelerimizde yıllardır değişik fasılalarla yazdığım yazılarda, güncel ve mahalli meseleleri veya yöremizden gelip geçmiş şairlerin eserlerini konu olarak seçtim. Küçük bir değişiklik yapıp, yine yıllar öncesinde kaleme aldığım şiirlerimi Bayburt Postası okuyucuları ile paylaşmanın zamanıdır diye düşünüyorum. Bir ara aşık edebiyatına ve cinasa merak sarmış; Sürmeli diye de mahlas seçmiştim. İşte onlardan ilk demet:
Ocağa aş sürmeli,
At, araba sürmeli,
Boş duran miskinleri,
Bu diyardan sürmeli.
Hilesiz temiz malı,
Piyasaya sürmeli,
Adam deli-doluysa,
Hep öne mi sürmeli?
Kepenkleri çekmeli,
Sürgüleri sürmeli,
Hırsız, arsız çok ise,
Tedbir hüküm sürmeli.
Gerçeği bulmak için,
Bıkmadan iz sürmeli,
İnsan ekmeği için,
Dağda sapan sürmeli.
Bizim eski konsolun,
Tüm gözleri sürmeli,
Aklımı aldı gitti,
Bir gözleri sürmeli.
Günahsız gül yüzünü,
Bulup yüze sürmeli,
Hakkı üstün tutanın,
Yoluna yüz sürmeli.
Sözün özü sevilir,
Sükut uzun sürmeli,
“Sürmeli” der ruhumuz,
Aşkla sefa sürmeli.
(1991 / Bayburt)
Haziran / 2009
yunussargut
diyor ki:
|
Ahmet Bey kardeşim, şiirindeki sapan; 1-içine taş koyup fırlatılanipli torba 2-Çocukların kuş avlamakta kull andıkları,esnek sapları çatala tutturulmuş, taş atmaya yarayan alet. 'İnsan ekmeği için, Dağda sapan sürmeli.' deki sapanın 'saban' olması gerekir ki; saban Çift sürmekte kullanılan, toprağı kazıp alt üst ederek ekime hazırlayan demir uclu alet. Saban sürmek; Sabanla toprağı alt üst ederek ekime hazırlamak. 2-(Mec)Güreşte yüzükoyun durumda bulunan rakibi ayaklarından tutup itekleyerek sürmek. selamlar ve sağlıklı günler efendim. |
Kardelen
diyor ki:
| Ahmet bey, şiirlerinizi tabi ki yazın ama makalelerinizi bırakmayın. bence her yazdığınız makaleye bir şiir ekleyebilirsiniz. selamlar |
