Bayburt Postası

Bayburt Postası - 1968 yılında Bayburt’tan İstanbul’a göç etmiş bir aile. Yolaltı Köyü sakinlerinden. Selami Ziypak, her ne kadar 40 seneyi aşkın bir zamandır İstanbul’da ikamet etse de her yıl yaz aylarını Bayburt’ta geçiren memleket müdavimlerinden. Selami Ziypak’ı, köyünde ve kendi dünyasında ziyaret etmek için geç kalmıştık! Çünkü, kendisini geçtiğimiz günlerde kaybettik. Ama Yolaltı köyünde oluşturduğu, gizli kalmış müzesi için henüz geç değildi…

Yaşamı boyunca çeşitli koleksiyonlar oluşturan Selami Ziypak’ın kendi köyü için oluşturduğu resim albümü ve video arşivi bulunuyor.

Selami Ziypak’a ait diğer önemli koleksiyonu ise yaklaşık 15 yıldır Yolaltı köyünde görenleri şaşkına çeviren, görüntüsü ile çekip içine alan Tarım ve Ev Aletleri Müzesi oluşturuyor.

Müzede neler yok ki! Cumhuriyet tarihi boyunca Türk tarımından hangi aletler geçtiyse hemen hemen hepsi mevcut. Müze, daha doğrusu “Tarım Aletleri Sergisi” Ziypak ailesine ait evin bahçesini süslüyor.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“Tarım ve Ev Aletleri Müzesi” şimdilerde Selami Ziypak’ın oğlu Ahmet Ziypak ve ailesine emanet. Ahmet Ziypak, İstanbul’da elektronik işleriyle uğraşıyor.     O da babası Selami Ziypak’ın izinden gidiyor ve yaz ayları geldi mi, kendisini Bayburt’a atıyor.

Yolaltı köyünde Ahmet Ziypak’a konuk olduk ve kendisinden bu ilginç müzenin hikayesini dinledik:

“Tarım aletleri, babamın çocukluğuna ve köyüne olan özleminin bir yansıması. Küçük yaşlarda Bayburt’tan ayrılmasına rağmen, her yıl yaz aylarını sabırsızlıkla bekleyen bir insandı. Köye gelir, buralarda vakit geçirmeyi çok severdi. Sağ olsun köylülerimizde onu o kadar çok severdi. Bu müzenin oluşumu yaklaşık 15 sene önce başladı. Zamanla büyüyerek bu hale geldi. Buna benzer bir müzede İstanbul’daki evimizde var.

Burada hemen hemen her dönemin tarım ve ev aletlerini bulabilirsiniz. Babam, bu aletleri köyleri dolaşarak bulurdu. Kimi hediye yoluyla, kimisini ise para ile alırdı. Bir çeşit gönül işi diyelim buna.

Köylülerimizin de büyük emekleri var. Babama hep yardımcı oldular. Mesela her kış İstanbul’dayız. Kapıyı çeker gideriz. Köylülerimiz buraya, kendi yerleri gibi sahip olurlar. Senelerdir bu böyle. Onun için burası köye mal olmuş bir yer.

Bayburt’un bir çok bölgesinden müzeyi gelenler oluyor. Tabii insanların çok hoşuna gidiyor. Özellikle tarım işleriyle uğraşan insanlar biraz hayretle biraz da eski günlere gitmenin sevinciyle karşılıyorlar bu durumu. Artık bize düşen burayı korumak, babamın vasiyetini yerine getirmek, emanetine sahip çıkmak. Tabi bulabilirsek müzeye, yeni yeni aletler eklemek. Gezip görmek isteyen herkese açıktır müzemiz. Köyümüze tüm hemşerilerimizi bekliyoruz.”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tarlada emek ve alın terine dair geçmişe gitmek için iyi bir fırsat… Karasaban’ın peşinde koşturmak, ekin zamanı anılarına kapılmak… Devasa “patos”larla sohbet, “harman döveni”nin önünde asırlık hatıraların tozlarını silmek…

“Bayburt Tarım ve Aletleri Müzesi” her şeyiyle görülmeye değer. Bu vesile ile Selami Ziypak’ı rahmetle anıyor, giderken yaşadığı yere bıraktığı “iz”e minnet duyguları ile bakıyoruz.