Nasıl bir sancı karnımdaki bilemezsiniz. Kıvranıyorum diyeceğim de yer uygun değil, karşımda koskoca (resmen 150 kg.) bir Nevvare abla oturuyor.

Hakim Naci Bey'in eşi oluyor kendisi. Mahallemizde oturuyorlar, rahmetli Hasan Türkoğlu'nun evinde kiracılar, Bent Mehlesi'nde. İki de kızı var Füsun ve Tiraje diye, arkadaşlarım. Onlar da odadalar. Küfrediyorum karnıma "sırası mı ulan şimdi?" diye.

...

Sabahın köründe uyanmıştım o gün. Ramazan bayramıydı. Yeni "popollarımı" heyecanla giydim. Bir an önce sokağa kapağı atmak için deli gibi mutfağa girdim. Anamın elini öptüm, bir iki lokma atıştırıp uzayacağım güya ama kaşlar fena çatıldı. "Baban namazdan gelsin, otur şuraya, bekle" dedi.

Geldi sonunda. Biraz sonra bayramlık toplamak üzere oraları terkedip, yollara fırlayacağımı hayal ederken, anamın fena kaşlarıyla bi daha karşılaştım. "Öp babanın elini" sinyaliydi bu. Öptüm, sininin başına oturdum, yalandan yedim, bir yolunu buldum, kaçtım.

Sırasıyla; Seher Abla'ya (Selim Yılmaz'in nenesi), Müşide Abla'ya (Emetullah Zeki Beyin bacısı), Refıge Abla'ya (Basri ve Osman Mutlu'nun anası), Helime Abla'ya (Nuran Güler'in anası), Nezük Abla'ya (tanımazsınız), Fadime Abla'ya (Tıs Erden'in anası), Tülin Abla'ya (Nilgün ve Nilüfer Bayramoğlu'nun annesi), Gülhanım Teyze'ye (Eczacı Erdal Kadıoğlu'nun anası) ve Emine Abla'ya (İrfan Türkoğlu 'nun nenesi) uğradım.

Ceplerim "gaga" doldu.
Bir yandan yiyorum, fena yiyorum.

Derken kendi ablamın (Kenan'ın Solmaz Abla'sı) evine geldim. Hane halkıyla bayramlaşıp külliyetli miktarda çikolata hazmettim. Hafiften karnımda hareket hissetmekteyim. "Oturmaktandır" deyip sokağa çıktım.

Solmaz Abla'ya (Suzin ve Sibel Kocaman'ın anası) ve Fatma Abla'ya (Ahmet Türkoğlu'nun anası) uğrayıp ellerini öpüp bayramlıkları cukkaladım ve işte o evin bitişiğindeki Nevvare Abla'ya sıra geldi. İçeri aldılar beni, çikolata ve limonata ikram ettiler. Sonra olan oldu.

Sancıların arasına "ben gidirem"i sıkıştırıp, fırladım ama dış kapıya varamadan, koridorun sonuna doğru, askılı kısa pantolonumun arasından bacaklarıma doğru sıvılaştırılmış nonan gazının akmakta olduğunu hissettim. O arada herhalde binlerce şey daha hissetmiş ve hala hissediyor olacağım ki şu anda bile aynaya bakmaktan utanıyorum. Ateş bastı.

Ev 15 metre ötede.
Anam kapıyı açtı, halimi gördü, kokuyu aldı.

Kapının önünde soyundurdu beni.
Güldü, güldü, güldü.
Sonra dooooğru çimmeye...

Çocuklara öğüdüm olsun.
Nevvare Abla'ya uğramayın.
Misafir Avatar
İsim
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Misafir Avatar
ahmet pamuköz 2 yıl önce

kenan bey sevgiler sunarak,1960 yılına kadar bayburtta üretim vardı,şimdi ise yeniden üretime geçmelidir,,şart nedir ulaşım en hesaplısı demiryolu,sn c.başkanı
demiryolunun bayburttan geçmesinin müjdesini verdi,dolayısıyla siz değerli yetkilil
den öncü olmanızı ve yardımcı olma adına "AR-GE"yapılması katma değer olcak
selamlar

Misafir Avatar
inci yücesoy-dısburg 2 yıl önce

bay kenan a.oğlu,bayburtta yaşayan insanların yaşam şartları malum,150 yakın internet cafe,ayrıca oyun ve kumar,üzülerek belirtmek isterizki,anılar güzel amma
velakin bayburta ne yapılmalı!!??,galiba a.pamuköz haklı,sevgiler

Misafir Avatar
abdul kerim temür 2 yıl önce

kenan bey mehabalar. bizleri gercekten anılara götürdüğünüzden dolayı cok teşekkürler.bir bayburtlu olarak örnek alınacak insansınız.size sağlıklı uzun yıllar diliyorum.saygılar

banner286

banner268

banner277

banner235

banner283

banner285

banner241